Γιατί?

Και εκεί που κάθεσαι και σκας για τα μικρά, τα καθημερινά, τα ανούσια, ακούς ειδήσεις και μαθαίνεις ότι για μία ακόμη φορά χριστουγεννιάτικα το Ισραήλ επιτίθεται στη λωρίδα της Γάζας. Και τότε όλα αυτά για τα οποία γκρινιάζεις γίνονται όλα αυτά που δίνουν νόημα και ουσία, όλα αυτά που σε κάνουν να καταλάβεις ότι είσαι καλά - πολύ καλά - πάρα πολύ καλά.
Ναι είναι ο πόλεμος αυτό που δεν καταλαβαίνω, είναι ο πόλεμος αυτό για το οποίο δεν μπορώ να ακούω, είναι ο πόλεμος αυτό για το οποίο ότι και να γράψω, ότι και να πω δεν μπορώ να ξεσπάσω.
Γιατί ο πόλεμος είναι αυτό που άλλοι αποφασίζουν για τον αν θα ζήσεις, άλλοι αποφασίζουν για το αν ακρωτηριαστείς για το αν θα χάσεις δικούς σου για το αν καταστραφεί το σπίτι σου. Είναι άλλοι και είναι άνθρωποι. Δεν είναι στοιχεία της φύσης, δεν είναι ο Θεός. Είναι άνθρωποι που υποτίθεται ότι πονάνε όπως πονάς και εσύ, που έχουν συναισθήματα όπως και εσύ, που κλαίνε και γελάνε όπως και εσύ. Και όμως αυτοί οι άνθρωποι κάνουν πόλεμο.
Θύμαστε την ιστορία του Σκρουντζ με τα τρία πνεύματα που του εμφανίστηκαν και τον έκαναν καλό άνθρωπο? Γιατί να είναι μόνο παραμύθι? Γιατί αυτοί οι άνθρωποι που κάνουν πολέμους να μην είναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ? γιατί? γιατί? γιατί?