Αχ αυτές οι εκλογές...

Αχ αυτές οι εκλογές!
Αυτές εδώ οι εκλογές που θα γίνουν σε δύο μέρες έκαναν τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς να ωρύονται από το πρωί ως το βράδυ σε τηλεόραση και ραδιόφωνο. Να τσακώνονται, να φωνάζουν, να ερωτούν, να απαντούν αλλά και να αναλύουν, να αναλύουν να αναλύουν. Ολημερίς και οληνυχτίς στην κυριολεξία. Από τις 06.00πμ έως και 02.00 με 03.00 πμ.

Το περίεργο όμως είναι ότι εκτός από τις δύο αυτές συμπαθείς τάξεις, κανείς άλλος δεν "ασχολείται" με τις εκλογές. Και όταν λέω "ασχολείται" για να μην παρεξηγηθώ δεν εννοώ ότι δεν ενημερώνεται ή δεν έχει άποψη. Εννοώ ότι δεν αντιπαρατίθεται, δεν φωνάζει, δεν μαλώνει βρε αδελφέ.

Αχ αυτές οι εκλογές τι συζητήσεις προκαλούν.
Διαβάζω στους κύριους τίτλους των ειδήσεων: " Κορυφώνεται η κόντρα". Άρα σκέφτομαι αν κορυφώνεται στην τηλεόραση, σε όλα τα κανάλια, θα κορυφώνεται και στους δρόμους, στα καφενεία, στη δουλειά, παντού. Βγαίνω έξω και προσπαθώ να κάνω πολιτική συζήτηση. Όχι για κόντρα, όχι για αντιπαράθεση, ούτε καν για απλή συζήτηση δεν βρίσκω άνθρωπο. Βρήκα μόνο έναν. Τον οδοντίατρό μου... Αλλά εκεί δεν ήταν συζήτηση γιατί εκείνος μιλούσε και εγώ, με διάφορα εργαλεία στο στόμα μου, το μόνο που έκανα ήταν να βγάζω ήχους τύπου μουγκρίσματος αγελάδας ή κραξίματος χήνας ανάλογα με το αν διαφωνούσα ή συμφωνούσα. Και μη νομίζετε ότι η συζήτηση αφορούσε στα πεπραγμένα της προεκλογικής περιόδου. Ανάλυση του γιατί ο κόσμος δεν κουβεντιάζει για τις εκλογές έκανε ο άνθρωπος.

Αχ αυτές οι εκλογές τι κακό στα αυτιά κάνουν.
Όταν ανοίγω την τηλεόραση και πετυχαίνω αυτά τα περιβόητα πάνελ που μιλάνε όλοι μαζί και φωνάζουν και διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους, ένα πράγμα σκέφτομαι:

Αυτές οι εκλογές αφορούν όλους. Αυτές οι συζητήσεις αφορούν μόνο αυτούς που τις κάνουν.

Αχ αυτές οι εκλογές τι με κάνουν!

έφτασε η ώρα!

Δεν είναι ότι ξεχνώ, δεν είναι ότι βαριέμαι. Είναι ότι για να γράψω σε αυτό το Blog θα πρέπει να είμαι σε μία συναισθηματικά α' κατάσταση. Και όταν λέω α' κατάσταση εννοώ οτιδήποτε αλλά έντονο. Χαρά, λύπη, θυμό, απόγνωση, θλίψη, ευφορία, μοναξιά, αγάπη, έρωτα, απόρριψη. Δεν ξέρω γιατί. Σε διαφορετική περίπτωση δεν μπορώ να γράψω ούτε μια αράδα. Δεν είμαι συγγραφέας, στην έκθεση στο λύκειο είχα 15 και στις Πανελλήνιες έγραψα 13. Για να γράψω ωραίες υπηρεσιακές επιστολές θα πρέπει ή να πωρωθώ με το θέμα ή να τα έχω πάρει στο κρανίο για να αναπτύξω σωστά τις απόψεις μου. Όταν δεν "το έχω", απλά παίρνω έτοιμες εκφράσεις από παλαιότερες επιστολές για παρόμοια θέματα.

Ε λοιπόν σήμερα είμαι στην συναισθηματική κατάσταση της ευφορίας. Ξύπνησα με χαμόγελο, μπήκα στο γραφείο στέλνοντας καλημέρες προς όλους, και στην συνέχεια έπιασα τον εαυτό μου να τραγουδάει. Έχουν περάσει δύο ώρες και η ευφορία αυτή κρατάει ακόμη! Και το σημαντικότερο είναι ότι δεν οφείλεται σε κάποιο γεγονός. Δεν έγινε τίποτε το ιδιαίτερο χθες. Και για αυτό είναι υπέροχο. Ο ήλιος λάμπει. Η ζωή είναι ωραία. Απολαύστε την. Και για να δανειστώ ένα προεκλογικό σύνθημα "ΕΦΤΑΣΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΦΟΡΙΑΣ"