Κυριακή 23 Αυγούστου 2009

ΚΑΙΓΟΜΑΙ, ΚΑΙΓΟΜΑΙ !!!!

Δεν έχω δει καθόλου τηλεόραση εδώ και τρεις ημέρες, δεν έχω ακούσει ούτε ραδιόφωνο, ούτε έχω διαβάσει εφημερίδα. Είμαι τριήμερο κοντά στη θάλασσα, σε ήσυχη καταπράσινη παραλία του Ιονίου, έχοντας πλήρη άγνοια της επικαιρότητας.
Έρχεται η στιγμή να γυρίσουμε και μπαίνοντας στο αυτοκίνητο ανοίγω το ραδιόφωνο. Και ακούω ειδήσεις. Φωτιά, φωτιά, φωτιά, φωτιά φωτιά .... Το κλιματιστικό δουλεύει στο φουλ αλλά εγώ ΚΑΙΓΟΜΑΙ. Φτάνω στο σπίτι μου, ανοίγω τηλεόραση και ... φωτιά φωτιά φωτιά. Και εγώ πάλι ΚΑΙΓΟΜΑΙ. Νιώθω τον πόνο του εγκαύματος, νιώθω τα πνευμόνια μου να κλείνουν από τους καπνούς, τα μάτια μου να δακρύζουν. ΚΑΙΓΟΜΑΙ. Γιατί αυτό συμβαίνει κάθε φορά που καίγεται ένας τόπος. Το δικό σώμα μας καίγεται, η δική μας αναπνοή τελειώνει, τα δικά μας μάτια τσούζουν. Γιατί η φύση είμαστε εμείς οι ίδιοι. Αλλά δεν το καταλαβαίνουμε. Δεν καίγεται το δάσος, τα ζώα, τα σπίτια, οι περιουσίες. Καιγόμαστε εμείς. Εμείς.
Τώρα με καίει το γιατί, με καίει το γαμώτο με καίει η θύμηση ενός καταπράσινου τόπου που δεν θα υπάρχει αύριο, με καίνε τα ίδια και τα ίδια λόγια που ακούω.

ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ να ΚΑΙΓΟΜΑΙ.
ΒΑΡΕΘΗΚΑ να ΚΑΙΓΟΜΑΙ.
Είμαι η φύση και ουρλιάζω. Είμαι τα σώματά μας και ωρύομαι. ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕΕΕΕΕ.
Ακούει κανείς ;

Παρασκευή 21 Αυγούστου 2009

υπάρχει χάσμα γεννεών; άντε καλέ!

Πιστεύετε ότι υπάρχει το χάσμα των γεννεών; ότι υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στις διάφορες γεννεές, όχι ηθικές όπως της δικής μου γενιάς με τις προηγούμενες (ποτέ σεξ πριν το γάμο κλπ) αλλά χάσμα σε βιώματα, σε πρακτικά πράγματα, στη καθημερηνότητα;
Έχω μια αδελφή μικρή, πολύ μικρότερη από εμένα. 14 χρόνια μικρότερη. Εκείνη, οι φίλες της αλλά και κάποιες λίγο μικρότερές τους ξαδελφούλες, κατά καιρούς έχουν φθάσει πολύ κοντά στο να με τρελάνουν. Και μάλιστα όχι τόσο γιατί δεν γνωρίζουν πράγματα και γεγονότα που για μας είναι δεδομένα, αλλά γιατί όταν τους τα λες σε αμφησβητούν και από πάνω.
Για παράδειγμα το γεγονός ότι το 1991 στην Ελλάδα ΔΕΝ υπήρχαν κινητά,
το ότι το τείχος του Βερολίνου χώριζε την πόλη στη μέση και δεν την περιέκλειε γύρω γύρω,
το ότι δεν το γκρεμίσανε μόνο για να κτίσουν καινούργια κτήρια! (ήμαρτον)
Επίσης το ότι τα τηλέφωνα παλιά ήταν αναλογικά και την έκφραση "πάρτε το μηδέν" την ήξεραν όλοι και δεν είναι απλά τίτλος βιβλίου,
η ιδιωτική τηλεόραση δεν ήρθε την ίδια στιγμή σε όλοι την Ελλάδα και
οι Αλβανοί δεν μπαινοέβγαιναν από τη χώρα τους τη δεκαετία του '80 για επαγγελματικούς λόγους
και στο ραδιόφωνο τότε άκουγες ή κρατικούς στάθμούς ή πειρατικούς και ΟΧΙ ιδιωτικούς.
Ακόμη, στα τότε σύνορα με την Αλβανία δεν υπήρχε duty free όπως σήμερα,
οι πρώτοι οικιακοί υπολογιστές (spectrum και atari) δεν είχανε ποντίκι (η έκλπηξη σε αυτό το σημείο απίστευτη),
στο σπίτι είχαμε μόνο μία τηλεόραση,
το τραγούδι "Φάνης" είναι των Κατσιμιχαίων και όχι του Σφακιανάκη,
το "Hotel kalifornia" βγήκε πριν γεννηθώ εγώ,
ο μπαμπάς δεν είχε ανέκαθεν αυτοκίνητο,
τα φασφουντάδικα και κυρίως οι σημερινές γνωστές αλυσίδες δεν υπήρχαν στην επαρχία,
οι σημερινοί τριαντάρηδες δεν έχουν βίντεο από τη βάφτισή τους, κλπ κλπ κλπ....
Είναι τόσα πολλά που έχω ακούσει από τότε που πήγε γυμνάσιο μέχρι τα πρώτα φοιτητικά της χρόνια που δεν ξέρω τι να πρωτοθυμηθώ. Τώρα είναι 24, έχει πάρει πτυχίο και σίγουρα ξέρει πολλά περισσότερα. Ακόμη όμως δεν αντιλαμβάνεται τις συνθήκες της τότε καθημερηνότητάς μας στην αντίστοιχη με τη δική της ηλικία παρόλο που έχει τρία πολύ μεγαλύτερά της αδέλφια και έχει ακούσει τόσα πολλά όλα αυτά τα χρόνια. Τα άλλα παιδιά εκεί στα 20 με 25 που δεν είχαν παρόμοιο περιβάλλον έχουν απίστευτη άγνοια.

Τελικά το θέμα δεν είναι αν υπάρχει το χάσμα γεννεών αλλά πόσο συχνά αλλάζουν αυτές οι γεννεές πλέον. Γιατί τις ίδιες διαπιστώσεις με μένα κάνει ο 50χρονος αλλά και ο 32άχρονος; Κάθε πότε αλλάζει η γεννιά; εγώ σε ποια γεννιά ανήκω τελικά;

Τετάρτη 19 Αυγούστου 2009

Πίστευε και μή ερεύνα - μερομήνια και άλλα πολλά

Έξω έχει ένα τρελλό αέρα, ασυνήθιστο για Γιάννενα για αυτή την εποχή. Αυτό σκεφτόμουν όταν συμπτωματικά ένα συνάδελφος περνώντας έξω από το γραφείο μου λέει : "είναι Φλεβάρης σήμερα σύμφωνα με τα μερομήνια".
Τα ξέρετε τα μερομήνια; Είναι ο τρόπος που οι παλιοί προέβλεπαν τον καιρό. Ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες κάποιων συγκεκριμένων ημερών του Αυγούστου, ξέρουν τι καιρό θα κάνει τους επόμενους δώδεκα μήνες. Στις αρχές Ιουλίου κάποιος μου είπε ότο ο Αύγουστος δεν θα είναι ζεστός, δεν θα έχει ούτε ένα μικρό καύσωνα. Γέλασα. Τελικά έτσι ήταν. Σύμφωνα με τα σημερινά λοιπόν θα πρέπει ο Φλεβάρης να έχει πολύ χάλια καιρό. Θυμίστε με να το τσεκάρουμε. Για τους άλλους μήνες δεν έμαθα τίποτε.

Γενικά είμαι πολύ επιφυλακτική σε τέτοιου είδους μεθόδους. Σαν τεχνοκράτης πιστεύω σε πράγματα με επιστημονικούς συνειρμούς και αποδείξεις, σε πράγματα που προκύπτουν από μελέτες και εφαρμογές. Δεν πιστέυω στα πάσης φύσεως βοτάνια για τη χολή, τα νεφρά κλπ, σε πρακτικούς γιάτρους που κολάνε σπασμένα κόκκαλα, σε μετερεωλόγους που προβλέπουν τον καιρό από τα καφενεία. Από τη στιγμή που υπάρχει η επιστήμη, θα πιστέψω εκείνη και όχι τον οποιοδήποτε πρακτικό.

Αλλά, (πάντα υπάρχει ένα αλλά) όταν αρχίζω και θυμάμαι περιπτώσεις και γεγονότα που συνέβησαν σε μένα ή και σε δικούς μου και οι πρακτικοί έδωσαν τη λύση, τότε; τότε δεν έχω απάντηση. Όπως τότε που είχα πιαστεί ολόκληρη και πονούσα και η θεραπεία του γιατρού το στομάχι μου χάλασε τον πόνο δεν τον μείωσε, και βρέθηκε μια γιαγιούλα και με "μέτρησε" γιατί λέει είχα "κόψει κρέας" και μετά από μία ώρα ήμουν περδίκι!
Εκεί με συμφέρει και βάζω μπροστά το ρητό "πίστευε και μη ερεύνα".