Τσιγάρο στοπ! έτσι είπα, έτσι μου ήρθε έτσι έκανα εδώ και 3 εβδομάδες μετά από 20 χρόνια καπνίσματος απο τα οποία τα 17 κανονικό πακέτο. (Στο σχολείο δεν κάναμε πακέτο). Συγχρόνως αποφάσισα να αρχίσω δίαιτα για να χάσω τα κιλά που πήρα τον Νοέμβριο και το Δεκέμβρίο και να αρχίσω και σωματική άσκηση για να ξεχάσω την έλλειψη του τσιγάρου (έτσι μου είπαν ότι συνηθίζεται) αλλά και για να βοήθήσω τη δίαιτα.
Πόσο δυναμικά και αποφασιστικά ακούγονται όλα αυτά. Αποτέλεσμα?
ΝΕΥΡΑ ΝΕΥΡΑ ΝΕΥΡΑ. Πολλά νεύρα όμως. Νεύρα που δεν μπορώ να ελέγξω ενώ πάντα μπορούσα και ήμουν καλή σε αυτό. Τι να κάνω τώρα? να αρχίσω να καπνίζω πάλι? μα ειλικρινά δεν το θέλω πλέον το τσιγάρο, είναι κρίμα. Να αρχίσω να τρώω? Ε όχι, είναι κρίμα άσε που δεν χωράω στα ρούχα μου. Αδύνατον. Να οργώσω όλη την πόλη περπατώντας τρέχοντας κλπ ή να βρω ένα κανονικό χωράφι και να το οργώσω στην κυριολεξία? Βοήθεια φίλοι μου βοήθεια. Όχι για μένα, για την φουκαριάρα τη μάνα μου... εεεπ λάθος για τον κάθε φουκαριάρη που έχει την ατυχία να βρεθεί δίπλα μου αυτές τις μέρες.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου